شیرزنان- ترجمه/ مرجان نمازی: ویکی بُترایت، بازیکن برجستهی اسکواش انگلیس بازنشسته شد. او که کارنامهی درخشانی دارد و در طول سالهای گذشته توانسته افتخارات زیادی را در مسابقات جهانی اسکواش زنان برای کشورش به ارمغان بیاورد، هفته گذشته در آخرین رقابتش در مسابقات اسکواش آزاد جهان شرکت کرد و در فینال از نیکول دیوید شکست خورد. در زیر متن مصاحبه او با سایت گزارشات ورزش زنان (www.womensportreport.com) آمده است:

تو کارنامه درخشانی در رشتهی اسکواش داری، مهمترین اهداف و خاطراتت در طی این سالها چه بوده ؟
هرزمان که به عنوان نمایندهی کشورم در مسابقات قهرمانی جهان و بازیهای کشورهای مشترکالمنافع شرکت میکردم برای من بهترین و ارزشمندترین لحظات زندگی ورزشیام است. شرکت در مسابقات بینالمللی به عنوان نمایندهی کشوری، نقطهی اوج هر رشتهی ورزشی و آرزوی هر ورزشکاری است و من بینهایت از اینکه توانستهام بارها این موقعیت را تجربه کنم، خوشحالم.
آیا فکر نمیکنی از زمانی که تو اسکواش را در سطح حرفهای شروع کردی تا به امروز، این رشتهی ورزشی مسیر بسیار طولانی را طی کرده و تحولات زیادی داشته است؟
سازمانهای جهانی ورزش زنان قویتر شده اند و مسابقات نیز سختتر شده. همچنین امروز تعداد مسابقات قهرمانی زنان بیشتر شده و زنان بازیکن اسکواش میتوانند جوایز نقدی ارزشمندتری را به خود اختصاص دهند. به عنوان مثال اسکواش در شهر منچستر انگلیس از بازیهای کشورهای مشترک المنافع سال 2002 به بعد رشد قابل ملاحظهای داشته و امکانات آموزشی این رشته ورزشی و تعداد زمینهای بازی اسکواش افزایش خوبی داشته است و اکثر بازیکنان اسکواش انگلیس از این امکانات بهرهی بسیاری میبرند. بله،به نظر من اسکواش راه درازی را پیموده است.
به نظر تو چه اقدامات دیگری باید برای المپیکی کردن اسکواش صورت داد؟
من نمیدانم دیگر باید چه کار کنیم. ما تمام راههایی که می توانستیم رفتیم اما تاکنون مثمر ثمر نبوده است. ما واقعاً دوست داریم روزی اسکواش را در لیست بازیهای المپیک ببینیم و به تلاش خود برای رسیدن به این آرزو ادامه خواهیم داد و امیدواریم بتوانیم تا المپیک 2016 به این آرزو دست پیدا کنیم.
این تو را اذیت نمیکند که ببینی کسب مدال طلای المپیک برای رشتههایی مانند فوتبال و تنیس که المپیکی هستند نقطه اوج موفقیت نیست اما برای اسکواش که از المپیکی شدن آن ممانعت به عمل آمده، مهمترین و بزرگترین موفقیت است؟
بله، کاملاً. این حرف همیشگی تمام بازیکنان اسکواش است. بازیکنان تنیس درحالی در المپیک حاضر می شوند که فکر و ذکرشان تورنمنت بعدی خود در تنیس آزاد امریکاست و در نتیجه برای کسب مدال طلای المپیک خیلی مشتاق نبوده و تلاش نمیکنند. درحالیکه برای تمام بازیکنان اسکواش جهان، بازیهای المپیک و کسب مدال طلای المپیک نقطه اوج آمال و موفقیتهاست.
با تمام این اوصاف، نظر تو در مورد اینکه اسکواش بخاطر مسائل مالی نمیتواند المپیکی باشد، چیست؟
این واقعاً عذابآور است که المپیک جای آن دسته از رشتههای ورزشی است که به اندازه کافی ثروتمند باشند. ازآنجاییکه اسکواش رشته ورزشی ثروتمندی نیست، از قدرت و نفوذ زیادی هم نباید برخوردار باشد. این واقعاً خجالتآور است چراکه این رشته ورزشی در سراسر دنیا بازی میشود و طرفداران زیادی دارد و حتی در کشورهای زیادی اولین و محبوبترین رشته ورزشی است. به نظر من مسائل مالی، دلیل قانع کنندهای برای نپذیرفتن اسکواش در لیست بازیهای المپیک نیست.
از اینکه این آخرین بازی تو بود چه حسی داری؟
از اینکه راکت رقابتی اسکواش را کنار میگذارم خیلی ناراحتم اما این موضوع هم به اندازهی خود هیچانانگیز است. از من خواسته شده به عنوان مربی در مرکز ملی اسکواش مشغول به کار شوم. من امروز به عنوان بخش کوچکی از سازماندهی و برنامهریزی اسکواش، چیزهایی میبینم که پیش از این به عنوان بازیکن نمی دیدم. همچنین با کولهباری از تجربهی مسابقات اسکواش حرفهای، امروز خوب می دانم که کسب قهرمانی چقدر سخت و دشوار است.
از وقتی تصمیم خود برای بازنشستگی را منتشر ساختی، اسکواش انگلیس از تو اعلام حمایت کرده؟
هم شورای شهر منچستر و هم اسکواش انگلیس از تصمیم من حمایت کرده و به من کمک کردند تا تفاوت مسئولیتهای یک بازیکن تمام وقت با یک مربی تمام وقت را درک کنم و مهارتهای لازم را برای مربیگری اسکواش بیاموزم و توانایی خود را ارتقا دهم.
از اینکه دیگر نمیتوانی همراه با مسابقات اسکواش به دور دنیا سفر کنی چه حسی داری؟
برای سفرهای دور دنیا دلم تنگ میشود اما نه برای رقابتها! برای فشارهایی که برای پیروزی در رقابتها و کسب جوایز نقدی آن برای گذران زندگی، روی خودم احساس میکردم اصلاً دلم تنگ نمیشود.