در سال 1972 رشته تیراندازی با کمان بعد از نیم‌قرن دوباره به لیست بازی‌های المپیک افزوده شد و دورین با غلبه بر حریفان لهستانی و روسی خود که به ترتیب دوم و سوم شده بودند، توانست بر سکوی نخست بایستد. او پیش از کسب مدال طلای بزرگترین تورنمنت ورزشی جهان نیز مدال نقره مسابقات جهانی پنسیلوانیا و انگلیس را در کارنامه‌ی حرفه‌ای اش به ثبت رسانده بود.

پاول ویلبر -همسر دورین- خاطره‌ي ورود او به شهر جفرسون که تنها 4200 سکنه دارد پس از کسب مدال طلای المپیک را به یاد می‌آورد و در مورد محبوبیت همسرش می‌گوید: "ساعت نزدیک نیمه شب بود که او بعد از بازی‌های المپیک به شهر خود بازمی‌گشت اما صدها نفر برای دیدنش به فرودگاه آمده بودند و بیش از دو مایل ترافیک ماشین‌هایی بود که مسیر فرودگاه تا منزل دورین را با او پیمودند."

او همچنین در مورد قابلیت‌های همسرش در این رشته می گوید:"او از استعدادی ذاتی برای تیراندازی برخوردار بود. دورین از لحاظ فیزیکی بسیار قوی بود و تمرکز فوق‌العاده‌ای داشت و به راحتی می‌توانست روی هدفش تمرکز کند."

جکی فای، یکی از ژیمناست‌های المپیکی که بعدها به عنوان برجسته‌ترین داور تاریخ ژیمناستیک زنان در بازی‌های المپیک شناخته شد، همسایه دورین ویلبر بود. این‌دو نقش قابل ملاحظه‌ای در تاریخ المپیک داشته‌اند. ویلبر در سال 1981 به انجمن نام‌آوران و بزرگان ورزش ایووا راه یافت درحالیکه فای که در 11 دوره از بازی‌های المپیک با عناوین مختلفی حضور داشت، سال 2008 به عضویت این انجمن پذیرفته شد. آنها در زمان برگزاری بازی‌های المپیک پرچم این بازی‌ها را در خانه خود برمی‌افراشتند.

درآمد و جوایز نقدی ورزشکارانی مانند ویلبر در آن زمان با میزان جوایز نقدی ورزشکاران امروز قابل مقایسه نیست. ویلبر که در زمان شرکت در بازی‌های المپیک به نقطه اوج رشته ورزشی خود رسیده بود،‌ تنها عایدیش افتخاراتی بود که کسب می‌کرد. درحالیکه امروز به عنوان مثال شاون جانسون تا پیش از بازی‌های المپیک پکن، با امضای قراردادهایی با شرکت‌های تجاری بزرگی مانند کوکاکولا و مک دونالد بین 500ٰ000 تا 1 میلیون دلار درآمد داشته است.

ویلبر بعداز بازگشت به ایووا به عنوان قهرمان المپیک به شغل خود به عنوان دفتردار در گاراژ همسرش و شغل‌های دیگر در جفرسون ادامه داد. او و همسرش فرزندی نداشتند اما به مدت دوازده سال طرحی با هدف گسترش و توسعه المپیک در بین نوجوانان منطقه خود پی گرفتند و در این مسیر تلاش فراوانی داشتند. دورین ویلبر بعد از بازگشت از المپیک توجه مردم به خود را حس می کرد و به همین خاطر در حیاط منزلش به بیش از 20 نوجوان آموزش تیراندازی می‌داد تا بتواند این رشته‌ي ورزشی را در بین جوانان گسترش دهد و دِین خود به ورزش را ادا کند.

منبع: desmoinesregister.com